Positio Cordigeri de potentia Dei | Project NOTA Database

Positio Cordigeri de potentia Dei Edition

<?xml version="1.0" encoding="UTF-8"?>
<!DOCTYPE TEI PUBLIC "-//TEI P5//DTD Main Document Type//EN" "tei_all.dtd">
<TEI xmlns="http://www.tei-c.org/ns/1.0">
	<teiHeader>
		<fileDesc>
			<titleStmt>
				<title>Positio Cordigeri de potentia Dei</title>
				<author>Stephanus Galdeti</author>
			</titleStmt>
			<editionStmt>
				<edition>work in progress</edition>
				<respStmt>
					<resp>Edited by</resp>
					<name>Alexandra Baneu</name>
				</respStmt>
			</editionStmt>
			<publicationStmt>
				<distributor>Project NOTA-ERC</distributor>
				<date when="2024-07-22"/>
			</publicationStmt>
			<seriesStmt>
				<title/>
			</seriesStmt>
			<sourceDesc>
				<listWit>
					<witness xml:id="P1">Paris, BnF lat. 16408</witness>
					<witness xml:id="P2">Paris, BnF lat. 16409</witness>
				</listWit>
				<listObject>
					<object corresp="#P1">
						<objectIdentifier>
							<objectName>Paris, BnF lat. 16408</objectName>
						</objectIdentifier>
						<ab type="meta" subtype="label">BnF. Département des Manuscrits. Latin 16408</ab>
						<ab type="meta" subtype="attribution">Bibliothèque nationale de France</ab>
						<ab type="meta" subtype="license">https://gallica.bnf.fr/html/und/conditions-dutilisation-des-contenus-de-gallica</ab>
						<ab type="meta" subtype="logo">https://gallica.bnf.fr/mbImage/logos/logo-bnf.png</ab>
						<ab type="meta" subtype="related">https://gallica.bnf.fr/ark:/12148/btv1b52514617v</ab>
						<ab type="meta" subtype="description">Questions de théologie et notes diverses dans lesquelles figurent Amand de Valenciennes et beaucoup de professeurs de Paris.</ab>
					</object>
					<object corresp="#P2">
						<objectIdentifier>
							<objectName>Paris, BnF lat. 16409</objectName>
						</objectIdentifier>
						<ab type="meta" subtype="label">BnF. Département des Manuscrits. Latin 16409</ab>
						<ab type="meta" subtype="attribution">Bibliothèque nationale de France</ab>
						<ab type="meta" subtype="license">https://gallica.bnf.fr/html/und/conditions-dutilisation-des-contenus-de-gallica</ab>
						<ab type="meta" subtype="logo">https://gallica.bnf.fr/mbImage/logos/logo-bnf.png</ab>
						<ab type="meta" subtype="related">https://gallica.bnf.fr/ark:/12148/btv1b52514430s</ab>
						<ab type="meta" subtype="description">Thèses théologiques, paraissant avoir été recueillies à Paris par Thomas de Cracovie.</ab>
					</object>
				</listObject>
			</sourceDesc>
		</fileDesc>
		<encodingDesc>
			<variantEncoding method="parallel-segmentation" location="internal"/>
		</encodingDesc>
	</teiHeader>
	<text xml:lang="la">
		<body>
			<div>
				<p style="text-align: center;"><cb ed="#P1" n="15r" facs="https://gallica.bnf.fr/iiif/ark:/12148/btv1b52514617v/f38/full/full/0/native.jpg"/> <cb ed="#P2" n="31v" facs="https://gallica.bnf.fr/iiif/ark:/12148/btv1b52514430s/f78/full/full/0/native.jpg"/> <del>hic collige aliquas conclusiones de quibus conferri poteris</del></p>
				<p style="text-align: center;">
					<app>
						<lem>Positio Cordigeri de potentia Dei</lem>
						<witDetail type="in marg." wit="#P1"/>
					</app>
				</p>
				<p>Utrum ineffabile primum esse sit omnipotens esse.</p>
				<p>Premittitur<app><lem/><rdg type="add. in marg." wit="#P1">primo premittitur quia quomodo igitur presumit tot fingere quidam in divinis secundo</rdg></app> quid intelligitur per ineffabile primum esse. Intelligitur enim esse increatum seu divina<app><lem/><rdg type="add." wit="#P2">essentia</rdg></app> que dicitur<app><lem/><rdg type="add." wit="#P2">a</rdg></app> nobis ineffabilis, quia a nobis pro statu isto ad plenum seu perfecte <app><lem>sicuti est</lem><witDetail type="sup. lin." wit="#P1"/></app> aprehendi non potest, et per consequens nec ipsum fari possumus. Unde sexta propositione <title>Libri de causis</title> dicitur de causa prima quod “est superior omni narratione et deficiunt lingue in ennarratione eius” etc. Et in diffinitione 18: “Deus <app><lem>est</lem><witDetail type="sup. lin." wit="#P1"/></app> quem voces <app><lem>solum</lem><witDetail type="a. c." wit="#P1">solam</witDetail></app> non exprimunt<app><lem/><witDetail type="add. sed del." wit="#P2">propter</witDetail></app> proter excellentiam nec mentes intelligunt propter <app><lem>dissimilitudinem</lem><rdg wit="#P2">similitudinem</rdg></app>”. Per omnipotentem intelligo potentiam seu virtutem activam, formaliter infinitam, potentem se sola <app><lem>omne</lem><rdg wit="#P2">esse</rdg></app> incomplexe vel complexe significabile positivum possibile fieri absolute producere vel facere, et omne huiusmodi factum annichilare vel corrumpere.</p>
			</div>
			<div>
				<p><app><lem>Prima conclusio</lem><witDetail type="iter. in marg." wit="#P1"/></app> sit hec: esto quod primum ineffabile esse sit formaliter immensum esse, sibi tamen nulla latitudo intensiva correspondet intrinsece. Prima pars<app><lem/><rdg type="add. in marg." wit="#P1">probatio</rdg></app> patet ex fide <app><lem>et</lem><witDetail type="om." wit="#P2"/></app> per illud <name>Atanasii</name> in <title>Simbolo</title> “immensus Pater, immensus Filius” etc. Sed secunda probatur, quoniam primum ineffabile esse est summe simplex in sua natura, ergo sibi intrinsece nulla correspondet latitudo intensiva. Antecedens patet <title>Extra De summa Trinitate et fide catholica</title>, capitulo ‘firmiter’ et capitulo ‘dampnamus’. Et consequentia patet, nam dato opposito, sequitur quod in esse primo esset aliqualiter varietas graduum ex quibus huius latitudo intensiva integraretur, et ita latitudo, que ex huiusmodi gradibus resultaret, esset compositior in sua natura quam aliquis talium graduum.</p>
			</div>
			<div>
				<p>Ex hac<app><lem/><rdg type="add. in marg." wit="#P2">Ripa</rdg></app> conclusione<app><lem/><rdg type="add. in marg." wit="#P1">corollaria sic videtur dicendum de aliis entibus et tamen excedentium etc. magis A quam B etc.</rdg></app> infertur primo quod in primo ente simpliciter nulla est intrinseca ymaginaria vel realis latitudo entitatis. Patet ex conclusione, ergo nec causalitatis active. Patet consequentia, quia sua entitas est sua causalis activitas.</p>
				<p>Secundo infertur quod quodlibet divinum agere intrinsece respectu cuiuslibet termini actionis est omnimode indivisibiliter agere intensive.</p>
				<p>Tertio infero quod divinum agere intrinsece respectu cuiuscumque effectus est tam immensum <cb ed="#P2" n="32r" facs="https://gallica.bnf.fr/iiif/ark:/12148/btv1b52514430s/f79/full/full/0/native.jpg"/> agere<app><lem/><witDetail type="add. sed del." wit="#P1">quam in</witDetail></app> sicut divinum posse est posse vel sicut divinum esse est esse.</p>
			</div>
			<div>
				<p><app><lem>Secunda conclusio</lem><witDetail type="iter. in marg." wit="#P1"/></app>: esto quod loquendo phisice et in lumine naturali primum esse ineffabile sit potentia seu virtus formaliter activa, non tamen apparet in dicto lumine quod ipsum sit potentia seu virtus activa formaliter infinita.</p>
				<p>Prima pars probatur<app><lem/><rdg type="add. in marg." wit="#P1">probatio</rdg></app>, quoniam in lumine naturali primum esse simpliciter est ens nobilissimum et optimum in fine nobilitatis et perfectionis, ergo omnis perfectio seu denominatio perfectionis, que sibi non ostenditur sufficienter repugnare<app><lem/><rdg type="add. in marg." wit="#P1">dici posset quod repugnat summo agere propter suum etc.</rdg></app>, congruit sue perfectioni et est sibi attribuenda, huiusmodi est causalitas activa, igitur <app><lem>etc.</lem><witDetail type="sup. lin." wit="#P1"/></app> Antecedens et consequentia<app><lem/><witDetail type="add. sed del." wit="#P2">patet</witDetail></app> patent 12 <title>Metaphysice</title> et 2 <title>Celi et </title><title>mundi</title><app><lem/><witDetail type="add. sed del." wit="#P2">iuxta</witDetail></app> ubi habetur quod “quidquid melius et magis dignificat Deum, quod non apparet sibi repugnare, est sibi attribuendum”. Sed assumptum probatur, quia aliter nulla nobilitas et perfectio posset argui in causis ex suis effectibus nec una causa argueretur nobilior et perfectior alia propter nobiliores effectus et operationes, quod non videretur dandum.</p>
			</div>
			<div>
				<p><app><lem>Secunda pars</lem><witDetail type="iter. in marg." wit="#P1"/></app> conclusionis probatur. Pro cuius probatione suppono duas propositiones fuisse de mente <name>Aristotelis</name>.</p>
				<p>Prima<app><lem/><rdg type="add. in marg." wit="#P1">prima propositio</rdg></app> quod suprema substantia, scilicet Deus, ut motor apropiatus movet primum mobile active. Huius posset multipliciter deduci ex dictis eius, sed pro nunc sufficiat quod dicit 12 <title>Metaphysice</title>, ubi investigata existentia prime intelligentie quod ait sint plures dicente “videmus enim quod propter universi simplicem bonitatem quam movere dicimus primam existentem substantiam” etc.</p>
				<p>Nec valet si dicatur quod movet tantum ut finis, quia sic esset movens secundum eum alias lationes.</p>
				<p><app><lem>Secunda propositio</lem><witDetail type="iter. in marg." wit="#P1"/></app> de mente eius est quod primus motor non movet libere et contingenter, sed <app><lem>necesse</lem><rdg wit="#P2">necessario</rdg></app> et naturaliter. Ex hiis sequitur secunda pars conclusionis, nam ex opposito cum suppositis sequitur primum movere in non tempore et producere effectum seu effectus infinitos. Patet consequentia ex dictis <name>Commentatoris</name> 2 <title>Celi</title>, commento 39: “infinitas intenssum in foris est impossibilis, ut forme sunt, quia tunc non erit proportio inter potentiam motoris et moti”. Hec ille.</p>
			</div>
			<div>
				<p>Ex hac conclusione<app><lem/><rdg type="add. in marg." wit="#P1">ex hiis</rdg></app><app><lem/><rdg type="add. in marg." wit="#P1">corollaria</rdg></app> infero quod primum esse simpliciter in lumine naturali est <app><lem>ponendum</lem><rdg wit="#P2">ponendi</rdg></app> aliorum a se <cb ed="#P2" n="32v" facs="https://gallica.bnf.fr/iiif/ark:/12148/btv1b52514430s/f80/full/full/0/native.jpg"/> non solum causa finalis, sed efficiens<app><lem/><rdg type="add. in marg. inf." wit="#P1">si Deus moveret tantum in genere finis esset aliquod aliud primum agens, et tunc inter illud primum agens et ultimum finem esset distantia et possibilis species, et sic a multo fortiori ipsum primum agens esset possibile et contingens et non est ab ultimo fine</rdg></app>. <cb ed="#P1" n="15v" facs="https://gallica.bnf.fr/iiif/ark:/12148/btv1b52514617v/f39/full/full/0/native.jpg"/> Patet, quoniam primum esse <app><lem>simpliciter</lem><witDetail type="om." wit="#P2"/></app> est aliorum a se per se principium conservativum<app><lem/><witDetail type="add. sed del." wit="#P2">et</witDetail></app>, igitur et <app><lem>effectivum</lem><witDetail type="p. c." wit="#P1"/></app>. Antecedens patet, quia ab eo dependet celum et tota natura. Et consequentia patet, quoniam conservari proprie et per se ab alio est dependere causaliter effective ab eodem.</p>
				<p>Secundo infero<app><lem/><rdg type="add. in marg." wit="#P1">secundum corollarium</rdg></app> quod stando prescise in lumine rationis naturalis non videtur posse ostendi efficaciter aliquam rem esse virtutem infinite intensive. Patet ex conclusione. Et patet ex alio, quia si esset, vel ergo ageret et moveret<app><lem/><witDetail type="add. sed del." wit="#P2">na</witDetail></app> naturaliter et necessario, et tunc argueretur ut prius, vel ageret contingenter et libere, et sic posset ostendi quod motus celi posset esse velocior quam sit sine omni proportione et tadior, ymo posset omnino cessare.</p>
			</div>
			<div>
				<p><app><lem>Tertia conclusio</lem><witDetail type="iter. in marg." wit="#P1"/></app>: esto quod primum esse ineffabile sit<app><lem/><witDetail type="add. sed del." wit="#P2">sufficiens</witDetail></app> omnipotens ad sensum expositum, hoc tamen in lumine naturali non potest ostendi efficaci ratione. Prima pars supra patet. Sed secunda pars probatur, nam si sit iuxta descriptionem supra positam de omnipotentia, tunc Deum posse creare alium mundum et omnia que sunt preter ipsum annichilare posset ostendi naturali<app><lem/><witDetail type="add. sed del." wit="#P2">du</witDetail></app> ratione, cuius oppositum omnes qui de natura locuti sunt tenuerunt.</p>
				<p>Ex hac<app><lem/><rdg type="add. in marg." wit="#P1">corollaria</rdg></app> infero primo: esto quod omnem entitatem possibilem primum ineffabile esse possit facere, non tamen omne enuntiabile non verum potest facere esse verum. Prima pars patet, quoniam omne positum enuntiabile possibile Deus potest facere esse verum, igitur omnem entitatem <app><lem>possibilem</lem><witDetail type="iter." wit="#P1"/></app> esse actu Deus potest facere <app><lem>esse</lem><witDetail type="om." wit="#P2"/></app>. Consequentia nota. Antecedens patet <title>Luc.</title> 1 <q type="biblical">non erit impossibile apud Deum omne verbum</q>.</p>
				<p>Secunda pars corollarii patet, nam Antichristum peccare est enuntiabile non verum, et tamen Deus non potest facere Antichristum peccare, quia Deo actore nullus fit deterior <title>83 Questionum</title>, questione 3.</p>
				<p>Secundo infero<app><lem/><rdg type="add. in marg." wit="#P1">secundum corollarium</rdg></app> quod non omne non verum <app><lem>ad quod</lem><rdg wit="#P2">aliquod</rdg></app> esse verum non sequitur contradictio Deus potest facere esse verum. Patet de isto<app><lem/><witDetail type="add. sed del." wit="#P2">possibile</witDetail></app> possibili vero Gabrielem peccare. Et hoc de hac positione etc.</p>
			</div>
		</body>
	</text>
</TEI>