Project NOTA Database
Project NOTA Database
Browse
Manuscripts
Persons
Visualize
Networks
Maps
Timelines
Texts
About
Positio Augustinensis de potentia Dei et rerum perfectionibus
Edition
<?xml version="1.0" encoding="UTF-8"?> <!DOCTYPE TEI PUBLIC "-//TEI P5//DTD Main Document Type//EN" "tei_all.dtd"> <TEI xmlns="http://www.tei-c.org/ns/1.0"> <teiHeader> <fileDesc> <titleStmt> <title>Positio Augustinensis de potentia Dei et rerum perfectionibus</title> <author>Stephanus Galdeti</author> </titleStmt> <editionStmt> <edition>work in progress</edition> <respStmt> <resp>Edited by</resp> <name>Alexandra Baneu</name> </respStmt> </editionStmt> <publicationStmt> <distributor>Project NOTA-ERC</distributor> <date when="2024-08-12"/> </publicationStmt> <seriesStmt> <title/> </seriesStmt> <sourceDesc> <listWit> <witness xml:id="P1">Paris, BnF lat. 16408</witness> <witness xml:id="P2">Paris, BnF lat. 16409</witness> </listWit> <listObject> <object corresp="#P1"> <objectIdentifier> <objectName>Paris, BnF lat. 16408</objectName> </objectIdentifier> <ab type="meta" subtype="label">BnF. Département des Manuscrits. Latin 16408</ab> <ab type="meta" subtype="attribution">Bibliothèque nationale de France</ab> <ab type="meta" subtype="license">https://gallica.bnf.fr/html/und/conditions-dutilisation-des-contenus-de-gallica</ab> <ab type="meta" subtype="logo">https://gallica.bnf.fr/mbImage/logos/logo-bnf.png</ab> <ab type="meta" subtype="related">https://gallica.bnf.fr/ark:/12148/btv1b52514617v</ab> <ab type="meta" subtype="description">Questions de théologie et notes diverses dans lesquelles figurent Amand de Valenciennes et beaucoup de professeurs de Paris.</ab> </object> <object corresp="#P2"> <objectIdentifier> <objectName>Paris, BnF lat. 16409</objectName> </objectIdentifier> <ab type="meta" subtype="label">BnF. Département des Manuscrits. Latin 16409</ab> <ab type="meta" subtype="attribution">Bibliothèque nationale de France</ab> <ab type="meta" subtype="license">https://gallica.bnf.fr/html/und/conditions-dutilisation-des-contenus-de-gallica</ab> <ab type="meta" subtype="logo">https://gallica.bnf.fr/mbImage/logos/logo-bnf.png</ab> <ab type="meta" subtype="related">https://gallica.bnf.fr/ark:/12148/btv1b52514430s</ab> <ab type="meta" subtype="description">Thèses théologiques, paraissant avoir été recueillies à Paris par Thomas de Cracovie.</ab> </object> </listObject> </sourceDesc> </fileDesc> <encodingDesc> <variantEncoding method="parallel-segmentation" location="internal"/> </encodingDesc> </teiHeader> <text xml:lang="la"> <body> <div> <p style="text-align: center;"><cb ed="#P1" n="16r" facs="https://gallica.bnf.fr/iiif/ark:/12148/btv1b52514617v/f40/full/full/0/native.jpg"/> <cb ed="#P2" n="32v" facs="https://gallica.bnf.fr/iiif/ark:/12148/btv1b52514430s/f80/full/full/0/native.jpg"/> <app><lem>Positio Augustinensis de potentia Dei et rerum perfectionibus</lem><witDetail type="p. c. in marg." wit="#P1"/></app></p> <p>Utrum ineffabile primum esse inter suum immensum esse et supremum creatum esse nobiliorem creaturam potuerit creavisse.</p> <p><cb ed="#P2" n="33r" facs="https://gallica.bnf.fr/iiif/ark:/12148/btv1b52514430s/f81/full/full/0/native.jpg"/> Primo, de terminis positis in questione ponuntur<app><lem/><witDetail type="add. sed del." wit="#P2">conclusiones</witDetail></app> alique propositiones.</p> <p>Et prima<app><lem/><rdg type="add. in marg." wit="#P1">prima propositio de specie</rdg></app> sit de ineffabile: impossibile est <app><lem>creari</lem><rdg wit="#P2">creare</rdg></app> speciem per quam possit dici vel fari totaliter sicut est ipsum primum esse. Impossibile enim est quod creetur species que sit notitia omnium entitatum et etiam complexorum distantia, ergo impossibile est creari speciem que representet divinum esse ut est speculum representans omnes entitates. Ex quo<app><lem/><rdg type="add. in marg." wit="#P1">de verbo simpliciter</rdg></app> sequitur quod non potest dici per aliquod verbum creatum totaliter sicut est.</p> <p><app><lem>Secunda propositio</lem><witDetail type="iter. in marg." wit="#P1"/></app> sit de isto termino ‘primum esse’. Et sit ista: ‘solum divinum esse est simpliciter primum esse totaliter<app><lem/><witDetail type="add. sed del." wit="#P2">impedens</witDetail></app> independens’. Probo, quia si aliud esset independens, ergo esset primum esse, et sic Deus et illud esse essent equaliter independentia, et sic ad unum quoddam tertium reducerentur quod esset eis prius. Ex isto sequitur quod aliquid esse possibile esse vel impossibile esse ab alico simpliciter est dependens.</p> <p><app><lem>Tertia propositio</lem><witDetail type="iter. in marg." wit="#P1"/></app> sit de isto termino ‘supremum creatum esse’, qui terminus potest distingui, quia creatum esse potest accipi vel pro entibus vel modis ipsarum.</p> <p>Ex hiis <app><lem>ad questionem</lem><witDetail type="iter. in marg." wit="#P1"/></app> sit hec <app><lem>prima conclusio</lem><witDetail type="iter. in marg." wit="#P1"/></app>: non est possibile quod sit aliquis terminus inclusive terminans totam latitudinem perfectionis create. Probatur, quia, si esset aliquis talis terminus, tunc esset aliquod individuum creature rationalis et esset infinite perfectionis. Ergo cum versus non gradum perfectionis species illius individui non sit infinita, erit processus in infinitum in infinitis speciebus sub illa, quia non erit dare ultimam speciem infinitam.</p> <p>Ex isto deducit quod non est dare nec potest dari <app><lem>aliquod</lem><rdg wit="#P1">aliquid</rdg></app> supremum creatum esse quod competat intrinsece alicui creature. Patet, quia super omnem creaturam est vel esse potest alia perfectior<app><lem/><rdg type="add. in marg." wit="#P1">corollarium</rdg></app>.</p> <p>Alia conclusio<app><lem/><rdg type="add. in marg." wit="#P1">secunda conclusio</rdg></app>: impossibile est quod in linea perfectionis vel etiam bonitatis detur ultimum creatum esse possibile. Probatur, quia illud esset aliquod individuum vel in alico individuo, et sic illud individuum nullo modo distaret a non gradu perfectionis, et sic nullius omnino esset perfectionis cum quecumque data contingat dari minorem in duplo etc.</p> <p>Ex isto<app><lem/><rdg type="add. in marg." wit="#P1">corollarium</rdg></app> infertur quod prima materia non est infimum creatum possibile.</p> <p><app><lem>Tertia conclusio</lem><witDetail type="iter. in marg." wit="#P1"/></app>: ineffabile primum esse inter suum immensum esse et supremum creatum esse quod est de facto in rerum natura nobiliorem creaturam potuerit creavisse. Probatur, <cb ed="#P2" n="33v" facs="https://gallica.bnf.fr/iiif/ark:/12148/btv1b52514430s/f82/full/full/0/native.jpg"/> quia tantum finita creatura est in rerum natura, ergo super illam potest fieri alia.</p> <p>Ex isto<app><lem/><rdg type="add. in marg." wit="#P1">corollarium</rdg></app> deducitur quod nullum infinitum malum esse aut infinite bonum esse competit de facto alicui facture. Patet ex dictis.</p> <p><app><lem>Quarta conclusio</lem><witDetail type="iter. in marg." wit="#P1"/></app>: ineffabile primum esse inter suum immensum esse et supremum creatum esse <app><lem>possibile</lem><rdg wit="#P2">possibilem</rdg></app> nobiliorem naturam non potuit creavisse, quia nullum est nec esse potest supremum creatum esse possibile, ut deductum est secundum materiam et secundum genus supremi entis creati inter supremum tale genus et summum immensum esse non potest creari creatura alica.</p> <p>Ex hac<app><lem/><rdg type="add. in marg." wit="#P1">corollarium</rdg></app> infero quod perfectio simpliciter, que constituit supremum genus creati esse, est infinitam secundum sursum et quelibet alia, ut in esse vite precise, ut sentire, vel purum esse simpliciter est finita, quia quelibet est illa<app><lem/><witDetail type="add. sed del." wit="#P1">suprema</witDetail></app>.</p> <p>Ex quo<app><lem/><rdg type="add. in marg." wit="#P1">corollarium</rdg></app> deduco quod, quamvis quolibet rationali dato sit dare rationale in duplo perfectius, non tamen quolibet rationali dato est dare irrationale in duplo aut triplo perfectius. Et econtra descendendo<app><lem/><witDetail type="add. sed del." wit="#P1">quod non quodlibet</witDetail></app> non quolibet rationali dato est dare rationale in duplo<app><lem/><witDetail type="add. sed del." wit="#P2">imper</witDetail></app> imperfectius, quamvis quolibet ente dato sit dare ens in duplo imperfectius.</p> <p><app><lem>Ultima conclusio</lem><witDetail type="iter. in marg." wit="#P1"/></app>: quamvis per replicationem divine bonitatis constituatur numerus perfectionis in ipsis speciebus, non tamen est dare primum numerum ipsorum creatorum, et sic nec est dare primum numerum qui simpliciter immediate procedat. Et primo <app><lem>a</lem><witDetail type="a. c." wit="#P1">et</witDetail></app> prima unitate<app><lem/><witDetail type="add. sed del." wit="#P2">patet</witDetail></app> patet, quia nulla talis perfectio creature est suprema perfectio.</p> <p>Procedunt autem species isto modo a Deo, sicut numerus ab unitate, sic quod sicut per replicationem <app><lem>unitatis sit numerus, sic per replicationem</lem><witDetail type="om." wit="#P2"/></app> divine perfectionis sit perfectior creatura, sed non est omnimoda similitudo. Et hec de illa positione.</p> </div> </body> </text> </TEI>
Positio Augustinensis de potentia Dei et rerum perfectionibus
...