Positio Barbe de simili materia | Project NOTA Database

Positio Barbe de simili materia Edition

<?xml version="1.0" encoding="UTF-8"?>
<!DOCTYPE TEI PUBLIC "-//TEI P5//DTD Main Document Type//EN" "tei_all.dtd">
<TEI xmlns="http://www.tei-c.org/ns/1.0">
	<teiHeader>
		<fileDesc>
			<titleStmt>
				<title>Positio Barbe de simili materia</title>
				<author>Stephanus Galdeti</author>
			</titleStmt>
			<editionStmt>
				<edition>work in progress</edition>
				<respStmt>
					<resp>Edited by</resp>
					<name>Alexandra Baneu</name>
				</respStmt>
			</editionStmt>
			<publicationStmt>
				<distributor>Project NOTA-ERC</distributor>
				<date when="2024-07-22"/>
			</publicationStmt>
			<seriesStmt>
				<title/>
			</seriesStmt>
			<sourceDesc>
				<listWit>
					<witness xml:id="P1">Paris, BnF lat. 16408</witness>
					<witness xml:id="P2">Paris, BnF lat. 16409</witness>
				</listWit>
				<listObject>
					<object corresp="#P1">
						<objectIdentifier>
							<objectName>Paris, BnF lat. 16408</objectName>
						</objectIdentifier>
						<ab type="meta" subtype="label">BnF. Département des Manuscrits. Latin 16408</ab>
						<ab type="meta" subtype="attribution">Bibliothèque nationale de France</ab>
						<ab type="meta" subtype="license">https://gallica.bnf.fr/html/und/conditions-dutilisation-des-contenus-de-gallica</ab>
						<ab type="meta" subtype="logo">https://gallica.bnf.fr/mbImage/logos/logo-bnf.png</ab>
						<ab type="meta" subtype="related">https://gallica.bnf.fr/ark:/12148/btv1b52514617v</ab>
						<ab type="meta" subtype="description">Questions de théologie et notes diverses dans lesquelles figurent Amand de Valenciennes et beaucoup de professeurs de Paris.</ab>
					</object>
					<object corresp="#P2">
						<objectIdentifier>
							<objectName>Paris, BnF lat. 16409</objectName>
						</objectIdentifier>
						<ab type="meta" subtype="label">BnF. Département des Manuscrits. Latin 16409</ab>
						<ab type="meta" subtype="attribution">Bibliothèque nationale de France</ab>
						<ab type="meta" subtype="license">https://gallica.bnf.fr/html/und/conditions-dutilisation-des-contenus-de-gallica</ab>
						<ab type="meta" subtype="logo">https://gallica.bnf.fr/mbImage/logos/logo-bnf.png</ab>
						<ab type="meta" subtype="related">https://gallica.bnf.fr/ark:/12148/btv1b52514430s</ab>
						<ab type="meta" subtype="description">Thèses théologiques, paraissant avoir été recueillies à Paris par Thomas de Cracovie.</ab>
					</object>
				</listObject>
			</sourceDesc>
		</fileDesc>
		<encodingDesc>
			<variantEncoding method="parallel-segmentation" location="internal"/>
		</encodingDesc>
	</teiHeader>
	<text xml:lang="la">
		<body>
			<div>
				<cb ed="#P1" n="16v" facs="https://gallica.bnf.fr/iiif/ark:/12148/btv1b52514617v/f41/full/full/0/native.jpg"/> <cb ed="#P2" n="33v" facs="https://gallica.bnf.fr/iiif/ark:/12148/btv1b52514430s/f82/full/full/0/native.jpg"/> Positio Barbe de simili materia
				Utrum<app><lem/><rdg type="add. in marg." wit="#P1">questio</rdg></app> ineffabile primum esse possit facere latitudinem perfectionis rerum infinitam terminatam ad primum gradum entis.
				Circa istam diffinitionem ponuntur<app><lem/><rdg type="add. in marg." wit="#P1">positio</rdg></app> quattuor: primo, tria dicta; secundo, tria notabilia; tertio, tres propositiones; quarto, tres conclusiones.
				<app><lem>Primum dictum</lem><witDetail type="iter. in marg." wit="#P1"/></app> sit istud quod primum ineffabile esse non potest nominari aliquo creato esse quin supponere possit pro se <cb ed="#P2" n="34r" facs="https://gallica.bnf.fr/iiif/ark:/12148/btv1b52514430s/f83/full/full/0/native.jpg"/> in alica propositione personaliter vel materialiter.
				<app><lem>Secundum</lem><witDetail type="iter. in marg." wit="#P1"/></app> dictum sit quod sola divina essentia potest esse nominatio propria non enigmatica de sua natura. Patet, nam omnis alia nominatio sive vox sive conceptus est immediate sui ipsius representativa seu representativus.
				<app><lem>Tertium</lem><witDetail type="iter. in marg." wit="#P1"/></app> dictum, quod si viator possit habere conceptum proprium de divina natura, hoc tamen non est de communi lege currente, sicut apparuit de Paulo rapto usque ad tertium celum et de Moyse.
				Circa secundum notandum<app><lem/><rdg type="add. in marg." wit="#P1">primum notabile</rdg></app> est quod latitudo perfectionis rerum <app><lem>dupliciter</lem><witDetail type="om." wit="#P2"/></app> potest accipi: uno modo in esse communiter, et sic accipitur per recessum a non gradu; alio modo in esse distincti, et sic accipitur per replicationem divine unitatis.
				<app><lem>Secundo notandum</lem><witDetail type="iter. in marg." wit="#P1"/></app> est quod quedam est latitudo perfectionis rerum que dicitur inter individua eiusdem speciei, alia inter species, alia inter genera, alia aggregata ex omnibus istis. Et in ista tota latitudine sunt tres modi rerum, quedam sunt accidentia, quedam substantie, quedam nec substantie nec accidentia.
				<app><lem>Tertio notandum</lem><witDetail type="iter. in marg." wit="#P1"/></app> est quod nullus gradus specificus in tali latitudine est simpliciter indivisibilis, quia signata differentia specifica hominis, quam superaddit species hominis, puta esse rationale, tale esse <app><lem>aut</lem><witDetail type="sup. lin." wit="#P1"/></app> correspondet divisbiliter speciei hominis aut indivisibiliter. Si primum, ergo gradus specificus hominis non est indivisibilis, sed divisibilis latitudinaliter. Si indivisibiliter, igitur in latitudine esse<app><lem/><witDetail type="add. sed del." wit="#P2">essentiali</witDetail></app> rationalis, que latitudo est denominatio perfectionis, simpliciter est aliquis gradus simpliciter immediatus non gradui. Consequens falsum, cum talis latitudo se habeat per modum continui. Et sic apparet quod quilibet gradus specificus continet in se latitudinem intenssivam. Verum<app><lem/><rdg type="add. in marg." wit="#P1">addit</rdg><rdg type="add. in marg." wit="#P1">non proprie dicuntur hec</rdg></app> est quod quidam moderni dicunt quod quedam est latitudo uniformis, alia uniformiter difformis, alia difformiter difformis. Latitudo uniformis est que tenet continue unam formam, unde ille motus dicitur uniformis <app><lem>qui</lem><witDetail type="p. c. sup. lin." wit="#P2">quo</witDetail></app> <app><lem><app><lem>continue</lem><witDetail type="a. c." wit="#P1">continet</witDetail></app> tenet</lem><rdg wit="#P2">continet</rdg></app> unum gradum sine alica intenssione vel remissione. Latitudo uniformiter difformis, motus que non continue sic retinet unam formam, sed variatur <cb ed="#P2" n="34v" facs="https://gallica.bnf.fr/iiif/ark:/12148/btv1b52514430s/f84/full/full/0/native.jpg"/> velocius aut tardius intendendo vel remittendo. Latitudo difformiter difformis est que in sua difformitate non tenet unam formam, sed in partibus equalibus temporis inequales latitudines acquirit, sic suo modo diceretur de latitudine perfectionis rerum quod posset<app><lem/><rdg type="add." wit="#P1">se</rdg></app> isto triplici modo<app><lem/><rdg type="add." wit="#P1">posset</rdg></app> se habere.
				Circa tertium pono <app><lem>propositiones</lem><witDetail type="iter. in marg." wit="#P1"/></app>. <app><lem>Prima</lem><witDetail type="iter. in marg." wit="#P1"/></app> sit ista quod claudit contradictionem in re ponere latitudinem perfectionis rerum esse uniformem. Probatur sic, quia latitudo uniformis tenet continue unam formam seu unum gradum perfectionis equivalenter, sed hoc est impossibile in latitudine perfectionis rerum. Hoc enim non est possibile inter species aut individua diversarum specierum, ut omnes concedunt, nec inter individua eiusdem speciei. Probatur, nam si detur oppositum, omnis ratio essentialis que correspondet uni et alteri sive sit numeralis sive specificus ille gradus, et sic idem erit gradus secundum utramque rationem, igitur penitus essent idem, quod est falsum<app><lem/><rdg type="add. in marg." wit="#P1">sequitur igitur quod non sunt comparabiles linee</rdg></app>.
				<app><lem>Corollarium:</lem><witDetail type="in marg." wit="#P1"/></app> ex hoc sequitur quod, sicut impossibile est ponere latitudinem uniformem perfectionis rerum, ita impossibile est ponere latitudinem uniformem negationum. Patet, quia sicut due res non sunt equaliter perfecte, ita due negationes correspondentes non sunt equaliter imperfecte.
				<cb ed="#P1" n="17r" facs="https://gallica.bnf.fr/iiif/ark:/12148/btv1b52514617v/f42/full/full/0/native.jpg"/> Secunda propositio sit ista quod latitudo perfectionis rerum est uniformiter difformis<app><lem/><rdg type="add. in marg." wit="#P1">non est latitudo</rdg></app>. Patet satis ex prima. Sed ulterius probatur sic, quia latitudo perfectionis rerum se habet ad modum numeri ascendendo, sed talis latitudo est uniformiter difformis<app><lem/><rdg type="add. in marg." wit="#P1">nec uniformiter difformis igitur etc.</rdg></app>. Patet intuenti in numero binario, ternario, et sic de aliis.
				<app><lem>Corollarium:</lem><witDetail type="in marg." wit="#P1"/></app> ex hoc sequitur quod latitudo negationum est uniformiter difformis, quia per oppositum se <app><lem>habent</lem><witDetail type="p. c. sup. lin." wit="#P1"/><witDetail type="a. c." wit="#P1">habet</witDetail></app> ad latitudinem suarum affirmationum sic quod negatio perfectionis rei est imperfectior.
				<app><lem>Tertia propositio</lem><witDetail type="iter. in marg." wit="#P1"/></app> <app><lem>est</lem><witDetail type="sup. lin." wit="#P1"/></app> quod claudit contradictionem in re quod inter quoscumque gradus illius latitudinis sit dare vacuum alicuius perfectionis. Probatur, quia tales perfectiones inferiores eminenter sunt et perfectiori modo in suo superiori continentur <app><lem>quam</lem><rdg wit="#P2">quod</rdg></app> in se ipsis, igitur species superior continet totam latitudinem uniformiter difformem usque ad non gradum, igitur non est possibile ponere vacuum in<app><lem/><witDetail type="add. sed del." wit="#P2">latitudine</witDetail></app> tali latitudine.
				<app><lem>Corollarium:</lem><witDetail type="in marg." wit="#P1"/></app> ex hoc sequitur quod, si per ymaginationem asinus et leo annichilarentur perfectione hominis remanente, non minus tota latitudo illius perfectionis terminaretur <cb ed="#P2" n="35r" facs="https://gallica.bnf.fr/iiif/ark:/12148/btv1b52514430s/f85/full/full/0/native.jpg"/> equivalenter ad non gradum quam si de facto ille species inferenter ponerentur.
				Circa tertiam sit prima conclusio<app><lem/><rdg type="add. in marg." wit="#P1">circa tertiam prima conclusio</rdg></app>, quod ineffabile primum esse potest facere latitudinem perfectionis infinitam exclusive terminatam ad primum gradum entis. Probatur sic: non magis repugnanter se habet talis latitudo infinita quam aliquis gradus finitus illius latitudinis, sed ipse potest ponere gradum finitum in illa latitudine, igitur et infinitum. Probatur consequentia, nam ita continet ineffabile primum esse gradum infinitum sicut <app><lem>finitum</lem><witDetail type="a. c." wit="#P1">infinitum</witDetail></app>, nec talis gradus repugnanter se habet ad esse propter propinquitatem ad primum gradum entis quod dicitur centrum unitivum cuiuslibet perfectionis.
				<app><lem>Corollarium:</lem><witDetail type="in marg." wit="#P1"/></app> ex hoc sequitur quod potest facere infinitam perfectionem intensive, quamvis non possit facere infinite remissam, et sic patet in forma ad titulum<app><lem/><witDetail type="add. sed del." wit="#P2">que sunt</witDetail></app> questionis quod potest facere infinitam latitudinem perfectionis rerum exclusive terminatam ad primum gradum entis, et non solum talem latitudinem <app><lem>potest facere,</lem><witDetail type="in marg." wit="#P1"/></app> <app><lem>sed</lem><witDetail type="in marg." wit="#P1"/></app> impossibile<app><lem/><witDetail type="add. sed del." wit="#P1">est facere</witDetail></app> aliquo genere factionis.
				Ex hoc ulterius infert quod magis est potens super impossibile quam super posse esse creature.
				<app><lem>Secunda conclusio</lem><witDetail type="iter. in marg." wit="#P1"/></app> est quod latitudo perfectionis rerum debet mensurari penes summum gradum entis. Probatur: ab illo debet denominari talis latitudo in quod concurrit unitive tota latitudo perfectionis rerum vel in quod super immense eminenter relucet, sed hoc est in tali supremo gradu.
				<app><lem>Corollarium:</lem><witDetail type="in marg." wit="#P1"/></app> ex hoc infero quod non omnis latitudo uniformiter difformis debet mensurari penes gradum medium, sed penes summum.
				<app><lem>Tertia conclusio</lem><witDetail type="iter. in marg." wit="#P1"/></app> est quod impossibile est quod in tali latitudine aliquis gradus sit ita intenssus sicut remissus. Probatur, quia aliter sequeretur quod in latitudine infinita gradus infinite intensus esset infinite remissus, et motus infinite velocitatis esset infinite tarditatis, et quantitas infinite magnitudinis esset infinite parvitatis. Consequens est absurdum. Et consequentia probatur, quia ex quo idem esset esse intensum sicut esse remissum, sicut aliquid acquireret gradum intenssum, ita remissum.
				<app><lem>Corollarium:</lem><witDetail type="in marg." wit="#P1"/></app> ex quo sequitur quod intenssio et remissio quodam modo privative se habent, unum per recessum a non <cb ed="#P2" n="35v" facs="https://gallica.bnf.fr/iiif/ark:/12148/btv1b52514430s/f86/full/full/0/native.jpg"/> gradu, aliud per <app><lem>accessum</lem><rdg wit="#P2">recessum</rdg></app> ad non gradum.
				Et hec sufficiat de hac longua positione.
			</div>
		</body>
	</text>
</TEI>