Utrum Deus ad effectum aliquem producendum active preveniat creaturam

Utrum Deus ad effectum aliquem producendum active preveniat creaturam Edition

<?xml version="1.0" encoding="UTF-8"?>
<!DOCTYPE TEI PUBLIC "-//TEI P5//DTD Main Document Type//EN" "tei_all.dtd">
<TEI xmlns="http://www.tei-c.org/ns/1.0">
	<teiHeader>
		<fileDesc>
			<titleStmt>
				<title>Utrum Deus ad effectum aliquem producendum active preveniat creaturam</title>
				<author>Stephanus Galdeti</author>
			</titleStmt>
			<editionStmt>
				<edition>work in progress</edition>
				<respStmt>
					<resp>Edited by</resp>
					<name>Alexandra Baneu</name>
				</respStmt>
			</editionStmt>
			<publicationStmt>
				<distributor>Project NOTA-ERC</distributor>
				<date when="2024-07-22"/>
			</publicationStmt>
			<seriesStmt>
				<title/>
			</seriesStmt>
			<sourceDesc>
				<listWit>
					<witness xml:id="P1">Paris, BnF lat. 16408</witness>
					<witness xml:id="P2">Paris, BnF lat. 16409</witness>
				</listWit>
				<listObject>
					<object corresp="#P1">
						<objectIdentifier>
							<objectName>Paris, BnF lat. 16408</objectName>
						</objectIdentifier>
						<ab type="meta" subtype="label">BnF. Département des Manuscrits. Latin 16408</ab>
						<ab type="meta" subtype="attribution">Bibliothèque nationale de France</ab>
						<ab type="meta" subtype="license">https://gallica.bnf.fr/html/und/conditions-dutilisation-des-contenus-de-gallica</ab>
						<ab type="meta" subtype="logo">https://gallica.bnf.fr/mbImage/logos/logo-bnf.png</ab>
						<ab type="meta" subtype="related">https://gallica.bnf.fr/ark:/12148/btv1b52514617v</ab>
						<ab type="meta" subtype="description">Questions de théologie et notes diverses dans lesquelles figurent Amand de Valenciennes et beaucoup de professeurs de Paris.</ab>
					</object>
					<object corresp="#P2">
						<objectIdentifier>
							<objectName>Paris, BnF lat. 16409</objectName>
						</objectIdentifier>
						<ab type="meta" subtype="label">BnF. Département des Manuscrits. Latin 16409</ab>
						<ab type="meta" subtype="attribution">Bibliothèque nationale de France</ab>
						<ab type="meta" subtype="license">https://gallica.bnf.fr/html/und/conditions-dutilisation-des-contenus-de-gallica</ab>
						<ab type="meta" subtype="logo">https://gallica.bnf.fr/mbImage/logos/logo-bnf.png</ab>
						<ab type="meta" subtype="related">https://gallica.bnf.fr/ark:/12148/btv1b52514430s</ab>
						<ab type="meta" subtype="description">Thèses théologiques, paraissant avoir été recueillies à Paris par Thomas de Cracovie.</ab>
					</object>
				</listObject>
			</sourceDesc>
		</fileDesc>
		<encodingDesc>
			<variantEncoding method="parallel-segmentation" location="internal"/>
		</encodingDesc>
	</teiHeader>
	<text xml:lang="la">
		<body>
			<div>
				<cb ed="#P1" n="29r" facs="https://gallica.bnf.fr/iiif/ark:/12148/btv1b52514617v/f68/full/full/0/native.jpg"/> <cb ed="#P2" n="58r" facs="https://gallica.bnf.fr/iiif/ark:/12148/btv1b52514430s/f131/full/full/0/native.jpg"/> Utrum<app><lem/><rdg type="add. in marg." wit="#P1">collige de divino agere et coagere et preagere alica <name>Gregorii</name> <name>Hugonis</name> et <name>Ripe</name> Materia de peccato videatur <name>Bokinkam</name> in determinatione lectis tuos</rdg></app> Deus ad effectum aliquem producendum active preveniat creaturam. <app><lem>In positione non aperas vidisse <name>Astona</name>, <name>Braguardin</name></lem><witDetail type="om." wit="#P2"/></app>
				In materia de causalitate divina respectu non esse rerum possibilitatem futuritionis impossibilitatem necessitatem etc. videtur consequenter ponendo quod si Deus ponatur<app><lem/><witDetail type="add. sed del." wit="#P2">causa probabili</witDetail></app> causa possibilitatis rerum quod pariter sit ponendum<app><lem/><witDetail type="add. sed del." wit="#P2">scilicet</witDetail></app> de non esse futuritione <app><lem>etc.</lem><witDetail type="om." wit="#P2"/></app> et etiam impossibilitate patet. Nam res possibilis omnino nulla entitas est, et per consequens nec ipsam esse possibilem est aliquo modo aliquid, et per consequens, si huius Deus ponatur, aliquo modo causa pariter ipsius non esse et ipsius impossibilitatem oppositi primi principii et necessitatem ipsius primi principii.
				Nam<app><lem/><witDetail type="add. sed del." wit="#P1">hec</witDetail></app> rem non existentem<app><lem/><rdg type="add." wit="#P2">non</rdg></app> esse possibilem non plus est aliquid, et per consequens non plus indiget divina causalitate quam impossibilitas oppositi primi aut eiusdem necessitatis quo veraciter nichil sunt. Unde veritas primi principii ac impossibilitas sibi oppositi non est aliquo modo aliquid, unde non est nisi significatum huius negative non est possibile idem esse etc.
				Pariter igitur rem esse possibilem nichil est sed potest esse ad quod sufficit posse causari ipsam esse futuram nichil est, sed erit ad quod sufficiet divinum causare futurum. Unde nulla <app><lem>actione</lem><rdg wit="#P2">actio</rdg></app> divina nunc posita<app><lem/><witDetail type="add. sed del." wit="#P2">causata</witDetail></app> <app><lem>circa A</lem><witDetail type="sup. lin." wit="#P1"/></app>, sed dato solo quod huius actio potest esse circa A A est possibile. Nulla etiam posita circa Antichristum, sed quod ponetur sufficit ad ipsum fore.
				Hic advertatur multum ad ea que dicta de significationibus et veritatibus propositionum, nam per illa multa possunt evitari.
				Cum autem arguunt dicentes Deum esse causam possibilitatis, quia si Deus non esset nulla res esset possibilis non valet, nam minimum probat. Unde probat non solum divinum agere vel volle vel posse esse causam possibilitatis passive rerum, ymo divinum esse quod est falsum<app><lem/><witDetail type="add. sed del." wit="#P2">ymo divinum esse</witDetail></app>, nam per divinum esse<app><lem/><witDetail type="add. sed del." wit="#P1">de</witDetail></app> absolute Deus nullius est causa.
				Ex alio non valet consequentia, si Deus non esset nulla creatura esset possibilis, igitur est causa etc.
				Nam etiam si nichil esset nulla res esset <cb ed="#P2" n="58v" facs="https://gallica.bnf.fr/iiif/ark:/12148/btv1b52514430s/f132/full/full/0/native.jpg"/> possibilis, igitur<app><lem/><witDetail type="add. sed del." wit="#P1">nichil esse</witDetail></app> aliquam rem esse etc. Item, si primum principium esset falsum, nulla res esset possibilis, igitur veritas primi principii.
				Videtur igitur dicendum quod solaris entitatum productarum et <app><lem>conservatarum</lem><rdg wit="#P2">conservatore</rdg></app> a Deo nunc <app><lem>de</lem><witDetail type="om." wit="#P2"/></app> facto Deus est causa, et tunc nec futuritionis etc. Et tunc habet respondere ad rationes in oppositum.
				Et tamen ut habeat materiam respondendum ad rationes oppositas poterit ponere talem consequentiam quod non potest evidenti ratione ostendi quin Deus positive per suum velle sit causa <app><lem>quare</lem><witDetail type="p. c." wit="#P2"/></app> res non est quare est possibilis futura. Primum principium necessarium, oppositum impossibile, et sic de aliis.
				Nam et hoc maxime et summe actualitati divine voluntatis quod circa quodlibet ymaginabile sive ens sive non ens futurum vel non futurum possibile vel impossibile sit actu volens vel nollens, nam ut videtur creatura voluntas sic potest.
				Qualitercumque teneatur de possibilitate rerum sive quod Deus sit causa sive non attamen ista causalis<app><lem/><witDetail type="add. sed del." wit="#P2">ut</witDetail></app> vera, quia Deus potest facere res, ideo possunt esse, quia Deus vult fore Antichristum, Antichristus erit etc.
				<cb ed="#P1" n="29v" facs="https://gallica.bnf.fr/iiif/ark:/12148/btv1b52514617v/f69/full/full/0/native.jpg"/> Prima conclusio<app><lem/><rdg type="add. in marg." wit="#P1">conclusio intentio</rdg><witDetail type="add. sed del." wit="#P1">p</witDetail><rdg type="add. in marg. sup." wit="#P1">Utrum Deus ad effectum aliquem producendum active preveniat creaturam</rdg></app> quod Deus est unica causalis ratio cuiuslibet <app><lem>entitatis producte vel</lem><witDetail type="sup. lin." wit="#P1"/></app> producende nature, <app><lem>quamvis non rei</lem><witDetail type="sup. lin." wit="#P1"/></app>. Pro qua <app><lem>conclusione</lem><witDetail type="om." wit="#P2"/></app> advertendum quod non dicitur cuiuslibet producibilis nature, nam Deus non cuiuslibet producibilis nature seu non cuiuslibet nature producibilis seu que potest produci est ratio causalis, puta illius que non est nec unquam erit, quia<app><lem/><witDetail type="add. sed del." wit="#P2">non</witDetail></app> nec est ratio causalis nunc ut sit nec aliquando erit ut sit, quia numquam causabitur nec ut sit possibilis suppono ex pretactis in pagina precedente.
				Si arguatur contra<app><lem/><rdg type="add. in marg." wit="#P1">obiectio</rdg></app>, nam cuiuscumque Deus potest esse ratio causalis illius est de facto ratio causalis, sed cuiuscumque quod potest esse Deus potest esse ratio causalis, alias posset incipere esse ratio causalis, sicut alias de ydea arguebatur<app><lem/><witDetail type="add. sed del." wit="#P1">rep</witDetail></app>.
				Respondetur<app><lem/><rdg type="add. in marg." wit="#P1">responsio</rdg></app> quod idem argueretur de actuali velle probando, scilicet quod Deus cuiuscumque possibilis sit actualis volutio ut sit, nam cuiuscumque talis potest esse actualis volutio ut sit, nam quodlibet <cb ed="#P2" n="59r" facs="https://gallica.bnf.fr/iiif/ark:/12148/btv1b52514430s/f133/full/full/0/native.jpg"/> tale potest esse, et per consequens Deus illud <app><lem>esse</lem><witDetail type="sup. lin." wit="#P1"/></app> velle potest.
				De ydea non est simile<app><lem/><rdg type="add. in marg." wit="#P1">non est simile</rdg></app>, nam per simplicem notitiam qua Deus cuncta entia vel cunctas entitates entes futuras ac possibiles intuetur que notitia est indifferens et sufficiens ad illam rem velle esse aut fore aut ad oppositum Deus est sufficienter ydea cuiuslibet talis rei, non tamen ratio causalis nisi velit illam esse aut fore.
				Ex hiis patet quod alicuius rei Deus non est causalis ratio, <app><lem>cuius tamen</lem><rdg wit="#P2">cuiuscumque</rdg></app> esse potest et semper simile, patet clare sicut de volutione.
				Hic tamen notandum<app><lem/><rdg type="add. in marg." wit="#P1">notabile</rdg></app> quod, si fieret differentia inter rem esse producibilem et posse produci, sicut ponitur inter rem fore et esse futuram in quo casu, sicut negatur Antichristum esse futurum, ita A demonstrato possibili quod numquam erit <app><lem>negatur</lem><witDetail type="sup. lin." wit="#P1"/></app> A esse possibile, quamvis sicut conceditur Antichristum fore seu hoc Antichristus erit<app><lem/><witDetail type="add. sed del." wit="#P1">ita negatur</witDetail></app> conceditur A posse esse seu <app><lem>hoc</lem><witDetail type="sup. lin." wit="#P1"/></app> A potest esse. Propter hoc quia generatur illa de <app><lem>est</lem><witDetail type="om." wit="#P2"/></app> tertio adiacente etc.
				Et tunc posset poni conclusio <app><lem>absolute</lem><witDetail type="sup. lin." wit="#P1"/></app> <app><lem>quod</lem><witDetail type="om." wit="#P2"/></app> Deus est unica causalis ratio cuiuslibet producibilis creature, quia cuiuslibet creature que est producibilis, quamvis non cuiuslibet que potest produci<app><lem/><witDetail type="add. sed del." wit="#P1">corollarium</witDetail><witDetail type="add. in marg. sed del." wit="#P1">corollarium</witDetail></app>.
				<app><lem>Probatur conclusio</lem><witDetail type="in marg." wit="#P1"/></app>: Si conclusio <app><lem>non</lem><witDetail type="om." wit="#P2"/></app> foret vera, tunc esset plurium creaturarum plures rationes causales, sit igitur due rationes causales, puta <app><lem>A</lem><witDetail type="sup. lin." wit="#P1"/></app> et B respectu C, D producibilium creaturarum, tunc iuxta istam ymaginem<app><lem/><witDetail type="add. sed del." wit="#P1">s</witDetail></app> Deus secundum A operatur C et non D et secundum B operatur D et non C, et sic A est ratio causalis producendi C et non est ratio producendi C et econverso de B, igitur de istis <app><lem>rationibus</lem><witDetail type="sup. lin." wit="#P1"/></app> verificantur predicta contradictoria, igitur realiter distinguuntur.
				Addendo semper quod non sunt sicut essentia et persona aut econtra, ymo omnino sibi impertinentia addendo etiam quod sunt distincta non relative ad se, ut persone divine<app><lem/><witDetail type="add. sed del." wit="#P1">addendo ulterius</witDetail></app>.
				Confirmatur, nam si Deus aut divina essentia est applicabilis ad operandum<app><lem/><rdg type="add." wit="#P2">aliquid</rdg></app> ad extra <app><lem>ad aliquid</lem><witDetail type="sup. lin." wit="#P1"/><witDetail type="om." wit="#P2"/></app> secundum unam istarum rationum ad quod non est applicabilis secundum aliam et ille tamen rationes <cb ed="#P2" n="59v" facs="https://gallica.bnf.fr/iiif/ark:/12148/btv1b52514430s/f134/full/full/0/native.jpg"/> non distinguuntur realiter, sed tantum formaliter. Cum divine persone <app><lem>realiter</lem><witDetail type="p. c. sup. lin." wit="#P1"/><witDetail type="a. c." wit="#P1">formaliter</witDetail></app> distinguantur multo fortius erit possibile<app><lem/><witDetail type="add. sed del." wit="#P1">unam</witDetail></app> divinam essentiam operari secundum unam personam vel in una divina persona non operando in alia vel per aliam, sicut de facto suppositat humanam naturam assumptam<app><lem/><witDetail type="add. sed del." wit="#P1">secundum unam</witDetail></app> in uno suo supposito, non in alio.
				<cb ed="#P1" n="30r" facs="https://gallica.bnf.fr/iiif/ark:/12148/btv1b52514617v/f70/full/full/0/native.jpg"/> <app><lem>Primum corollarium</lem><witDetail type="iter. in marg." wit="#P1"/></app>, quod Deus est unica ratio ydealis seu representativa seu ars unica <app><lem>cuiuslibet</lem><witDetail type="iter." wit="#P1"/></app> producibilis et non solum producende nature. Satis patet ex premissis, nam est unica notitia cuiuslibet talis <app><lem>nature</lem><witDetail type="om." wit="#P2"/></app> factibilis vel fiende, aliter conclusio non foret vera. Nam causalis ratio divina includit ydealem <app><lem>et</lem><witDetail type="sup. lin." wit="#P1"/></app> exemplarem, cum Deus operetur per intellectum et voluntatem, et ideo ad <app><lem>varietatem</lem><rdg wit="#P2">variationem</rdg></app> rationis ydealis sequeretur varietas causalis, que prius extitit improbata, et ideo potest argui a falsitate consequentis.
				Ex hoc patet, scilicet ex illa parte <app><lem>qua dicitur</lem><witDetail type="sup. lin." wit="#P1"/></app> quod non solum Deus est ydea producendorum, ymo producibilium, quod Deus<app><lem/><witDetail type="add. sed del." wit="#P1">non sub</witDetail></app> non est per notitiam complexam qua cognovit A fore ydea de A<app><lem/><witDetail type="add. sed del." wit="#P1">fo</witDetail></app>, ymo per simplicem intuitionem de A patet clare. Nam illa simplex notitia sufficit ad rei productionem et cum ea stat rem non produci, ymo voluntatem divinam esse indifferentem et liberam.
				Si tamen diceretur<app><lem/><witDetail type="add. sed del." wit="#P1">ydeam</witDetail></app> Deum esse ydea <app><lem>et artem</lem><witDetail type="sup. lin." wit="#P1"/></app> per hoc quod cognovit A fore et movetur quo fiet etc., tunc non bene posset salvari voluntatem divinam esse liberam vel saltem non ita bene, quamvis absolute posset, quia posset <app><lem>dici</lem><witDetail type="sup. lin." wit="#P1"/></app> quod posset numquam iudicasse A fore sicut dictum est de esse rationem causalem, nam alicuius cuius non fuit ratio causalis potest fuisse ratio causalis, ita eodem modo posset dici de ydea.
				Sed tunc dubium esset per quam libertatem vel per cuius libertatem hoc Deus posset aut intellectus aut voluntatis. Non intellectus, quia non est de se liber. Nec voluntatis, quia non potest sine notitia previa necessaria que per istum modum ponitur complexa iudicativa.
				Ideo mellius est dicendum quod simplex intuitio rei est sufficiens ydea rei fiende vel non fiende, factibilis tamen. Hoc alias etiam dictum est esse possibile de voluntate <cb ed="#P2" n="60r" facs="https://gallica.bnf.fr/iiif/ark:/12148/btv1b52514430s/f135/full/full/0/native.jpg"/> creata respectu alicuius obiecti delectabilis simplici aprehensione aprehenso absque<app><lem/><witDetail type="add. sed del." wit="#P2">debi</witDetail></app> deliberatione. Saltem in Deo non est impossibile cum nulla <app><lem>Dei respectu</lem><witDetail type="sup. lin." wit="#P1"/></app> rei factibilis notitia sit insufficiens et hic sta<app><lem/><witDetail type="add. sed del." wit="#P1">pro nunc</witDetail></app>.
				<app><lem>Secundum corollarium</lem><witDetail type="iter. in marg." wit="#P1"/></app>, quod Deus est unicus modus producendi active <app><lem>vel potest</lem><witDetail type="iter." wit="#P1"/></app> esse vel erit cuiuslibet producte producibilis vel producende nature correspondenter. Patet, nam Deus est quilibet suus modus agendi etiam ut conclusio ponit Deus, sicut nec est plures rationes causales quocumque modo<app><lem/><witDetail type="add. sed del." wit="#P1">nam nec est</witDetail></app>, etiam sicut non est plures rationes ydeales seu plures ydee, ita nec plures modi agendi, quia Deus nulla plura vel nulle plures res est nisi tres persone divine<app><lem/><rdg type="add. in marg." wit="#P1">Braquin</rdg></app>. <app><lem>Tertio</lem><witDetail type="om." wit="#P1"/></app> cum hoc <app><lem>tamen <app><lem>stat</lem><witDetail type="iter." wit="#P1"/></app></lem><witDetail type="sup. lin." wit="#P1"/></app> Deum diversimode aliter et aliter adverbialiter agere etc.
				<app><lem>Tertium corollarium</lem><witDetail type="iter. in marg." wit="#P1"/></app>, quod cum hoc stat res non solum diversimode, ymo diversis modis, produci a Deo. Unde sequitur istam consequentiam non valere: Deus uno modo producit res, ergo ille uno modo producuntur a Deo. Patet, nam antecedens verum est ex secundo<app><lem/><witDetail type="add. sed del." wit="#P2">v</witDetail></app> corollario. Consequens falsum per <name>Augustinum</name> dicentem: “alia ratione conditus est homo, alia ratione conditus est equus”. Non dicit alia ratione etc.
				Consimiliter alii dicunt Deum<app><lem/><witDetail type="add. sed del." wit="#P1">inequa</witDetail></app> equaliter, quia immense producere res, illas tamen concedunt inequaliter agi<app><lem/><witDetail type="add. sed del." wit="#P2">etc.</witDetail></app>.
				Infert: nullum actum <app><lem>productum</lem><witDetail type="sup. lin." wit="#P1"/></app> contingenter esse in divina voluntate<app><lem/><witDetail type="add. sed del." wit="#P1">Astona de hoc</witDetail></app>. <app><lem><name>Braquin</name></lem><rdg wit="#P2">alioquin</rdg></app> in illa <app><lem>questione</lem><rdg wit="#P1">conclusione</rdg><witDetail type="a. c." wit="#P2"/></app> utrum<app><lem/><witDetail type="add. sed del." wit="#P2">pro</witDetail></app> primum productum ad extra sit<app><lem/><witDetail type="add. sed del." wit="#P1">actualis</witDetail></app> alicuius <app><lem>actualis</lem><witDetail type="sup. lin." wit="#P1"/></app> existentia creature. <app><lem>Infra</lem><witDetail type="om." wit="#P2"/></app>.
				Ex hiis<app><lem/><rdg type="add." wit="#P1">ad questionem</rdg></app> affirmative ad questionem, nam ex hiis omnis actus quo Deus producit active creaturam est Deus eternus et necesse esse, nam sicut Deus est unica causalis ratio unicum exemplar unicus modus agendi et non plures rationes etc., ita non est possibiles, sed unicus actus qui est ipsemet Deus eternus, et sic prevenit active.
				<cb ed="#P1" n="30v" facs="https://gallica.bnf.fr/iiif/ark:/12148/btv1b52514617v/f71/full/full/0/native.jpg"/> <app><lem>Utrum Deus ad effectum aliquem producendum active preveniat creaturam</lem><witDetail type="in marg. sup." wit="#P1"/><witDetail type="om." wit="#P2"/></app>
				Posita conclusio de unitate divine <app><lem>rationis</lem><witDetail type="a. c." wit="#P1">rationalis</witDetail></app> causalis videretur. Descendendo ad quesitum possit addi due alie tales.
				Et sic habet<app><lem/><rdg type="add. in marg." wit="#P1">eternaliter prevolendo</rdg></app> secunda in ordine quod ad quemlibet effectum producendum Deus aliqualiter prevenit creaturam. Patet faciliter, <cb ed="#P2" n="60v" facs="https://gallica.bnf.fr/iiif/ark:/12148/btv1b52514430s/f136/full/full/0/native.jpg"/> quia ad quemlibet talem concurrit generaliter influendo quovi quidem <app><lem>influere</lem><witDetail type="a. c." wit="#P1">influxus</witDetail></app> potest. Alico modo potest dici preagere vel prius agere, et per consequens active prevenire ex tribus, nam est ibi prioritas naturalis, scilicet ipsius divini agere ad agere creature, qua scilicet non convertitur consequentia, unde sequitur: creatura<app><lem/><witDetail type="add. sed del." wit="#P2">g</witDetail></app> agit, igitur Deus agit sed non econtra.
				Secundo<app><lem/><rdg type="add. in marg." wit="#P1">in hoc est differentia inter causas essentialiter ordinatas et ex equo concurrentes</rdg></app> aliter prius, quia nobilius, quia Deus <app><lem>principaliter</lem><witDetail type="sup. lin." wit="#P1"/></app> independenter omnino agit, creatura vero dependenter. Unde Deus non solum est independens in esse, ymo in quolibet suo agere, creatura vero dependens est non solum in suo esse, ymo in quolibet suo agere a causa prima et universali.
				Tertio aliter, quia magis et maiori influxu, quam influat vel influere possit aliqua creatura, utrum autem immense vel<app><lem/><witDetail type="add. sed del." wit="#P2">†</witDetail></app> infinite taliter Deus agat aut finite – nichil dico.
				Ex hac conclusione<app><lem/><rdg type="add. in marg." wit="#P1">inferri potest quod est impossibilis infrustrabilis omniquaque eterna immutabilis</rdg></app> potest inferi mutando materiam de peccato unum tale corollarium quod quemcumque effectum creatura producit illum effectum dependenter producit. Patet ex secunda excellentia ipsius divini agere ad agere creature.
				Secundo potest inferri quod non solum quemcumque effectum creatura producit etc., ymo qualitercumque aliquem effectum creatura producit taliter dependenter illum producit. Patet, nam non solum quilibet effectus creature et quodlibet suum agere est a Deo, ymo quilibet <app><lem>eius</lem><rdg wit="#P2">suus</rdg></app> motus.
				Ex quo <app><lem>tertio</lem><witDetail type="sup. lin." wit="#P1"/></app> ulterius sequitur quod creaturam culabiliter agere non est ipsam aliqualiter possitive agere. Deductio facilis est. Hic vide materiam de peccato et qualiter salvari potest Deum non esse causam peccati.
				
					<del>Possent</del>
					<app>
						<lem/>
						<rdg type="add. in marg." wit="#P1">principium productivum</rdg>
					</app>
					<del> ordinari conclusionem sic: Deus </del>
					<del>est</del>
					<app>
						<lem/>
						<witDetail type="add. sed del." wit="#P1">tantum</witDetail>
					</app>
					<del> una </del>
					<app>
						<lem>
							<del>simplex, non multiplex</del>
						</lem>
						<witDetail type="sup. lin." wit="#P1"/>
					</app>
					<del>, causalis ratio effectus cuiuslibet </del>
					<del>producendi</del>
					<app>
						<lem/>
						<rdg type="add. sub lin." wit="#P1">una cum suis corolariis</rdg>
					</app>
					<del>.</del>
				
				
					<del>Secunda</del>
					<app>
						<lem/>
						<rdg type="add. in marg." wit="#P1">de facto causans</rdg>
					</app>
					<del>: Deus </del>
					<del>est</del>
					<app>
						<lem/>
						<witDetail type="add. sed del." wit="#P1">tantum</witDetail>
					</app>
					<del> </del>
					<app>
						<lem>
							<del>simpliciter</del>
						</lem>
						<witDetail type="sup. lin." wit="#P1"/>
					</app>
					<del> prima </del>
					<del>causalis</del>
					<app>
						<lem/>
						<rdg type="add. sup. lin." wit="#P1">est vel erit</rdg>
					</app>
					<del> ratio effectus cuiuslibet producendi. Addantur sibi sua corollaria ut precedentia.</del>
				
				<del>Tertia: Deus ad effectum aliquem active prevenit creaturam etc</del>.
			</div>
		</body>
	</text>
</TEI>

Project NOTA Database

Utrum Deus ad effectum aliquem producendum active preveniat creaturam Edition

Project NOTA