PDF TEI XML Stephanus Galdeti — <Notae>
work in progress — Edited by: Alexander Baumgarten — Project NOTA-ERC
<Notae>
|P1 120r| |P2 181r| Quod bona opera virtutis et impletio preceptorum sint premia sui patet in Ps.: in custodiendum illis retributio multa. Quod1 predestinatus sit beatus, patet: beatus vir cui non imputavit etc. nec est inventus. Nota secundo et sic de aliis notetur.
Quod orationes facte pro defunctis vel vivis non sint nisi quedam regratiationes potest patere. Nam in omnibus huius rite factis supponitur circumstantia divine predestinationis, nec petitur nec mutetur, quia hoc supponitur immutabilis2. Prima3 pars assumpti alias patuit. Et satis patet in illa oratione “Deus, qui vivorum dominaris” etc., “Deus, cui nunquam sine spe nunc supplicatur” etc., “Deus, cui omne cor patet”, et relique similes notande, et reliqua que in Officio ecclesiastico. Nota4. |P2 181v| Et per consequens non est virtualiter5 nisi quedam regratiatio de huius eterno proposito cum optatione sui effectus etc. Et istud patet in quodam sermone qui secundum ordinationem Insulense legitur in die defunctorum, qui incipit “inter tempus nativitatis et finale iudicium” etc., ubi ponit quod sacrificia oblata, et per consequens orationes pro animabus 6 salvatis non sunt nisi7 quedam gratiarum actiones.
Quot igitur sunt actus rationabiliter habendi a creatura circa Deum vel Dei cultum potest inquiri. Unde8 non est petendum ut ipse 9 quidquam faciat, puta det bonum vel remittat malum, quod non eternaliter voluit etc., sed tantum ut eius propositum impleatur optandum et orandum pro eius effectu iuxta illud “fiat voluntas tua”, scilicet iusti, et supple cum hoc efficacis beneplaciti. Nec hic actus est frustra, esto quod ipso non dato illud fieret ex sola misericordia Largitoris, ut notum est. Nam et hic actus est effectus quidam previus in serie 10 fiendorum ab illo eterno proposito divino, et ista est communis et vera responsio.
Item, alter actus rationabiliter ponendus, scilicet regratiari, de suo eterno et gratuito proposito et de effectu cum ponetur in esse, ymmo et forsan tantum ante positum in esse sicut post, quia nec forte plus est sibi regratiandum plus pro huiusmodi 11 beneficiis12 quam pro se solo, ymmo nec forsan plus de bono commodi vel delectabilis quam de malo pene reordinativo13 etc. quidquid sit de culpa, sed illud est ire extra propositum.
Alter actus est benedictio, scilicet non quidem14 imprecari sibi bonum 15 tanquam de sic sit congratulari de huiusmodi bono suo et gaudere et velle sibi illud in esse et nullo alteri et hoc vi amicitie vere.
Item, alter actus laudare et predicare et enuntiare eius immensas et innumeras perfectiones seu eius immensam perfectionem innumeras continentem contemplari mentaliter et vocatur decantari etc.
De huiusmodi actibus quales et qualiter sint habendi vide in Officio |P2 182r| ecclesiastico, unde in campania ad matutinum dicit Apostolus benedictio et claritas et sapientia et fortitudo et gratiarum actio etc. regi seculorum etc. De huiusmodi aliqua speculative que sequuntur ex immutabilitate et inflexibilitate divine voluntatis et principalitatis et independentia a nostra, et sic de similibus poterunt tangi etc. ut incepisti alibi.
1 quod] et P22 immutabilis] sup. lin. P1; om. P23 prima] secunda P24 deus — nota] in marg. P15 virtualiter] sup. lin. P16 animabus] fas add. sed del. P17 nisi] om. P28 unde] sup. lin. P19 ipse] p add. sed del. P210 serie] illum add. sed del. P111 huiusmodi] de add. sup. lin. sed del. P112 beneficiis] sup. lin. P113 reordinativo] preordinativo P214 non quidem] sup. lin. P115 bonum] non add. sup. lin. sed del. P1
